De wedstrijdverslagen van het Weys KTM Racing Team zijn in pdf formaat te lezen.

Beneluxcup Apeldoorn

Ik mocht opstellen op de 3e startrij en kon me na de start redelijk handhaven in de eerste halve ronde. Het 2e gedeelte van de ronde moest ik een groepje laten lopen. Met het ingaan van de 2e ronde gingen we over een hobbelveld, helaas ben ik hier weer door mijn pols geaan en kreeg er dus weer last van. Heb direct gas terug moeten nemen, omdat ik het niet wilde forceren, het staand klimmen en afdalen ging hierdoor moeilijker. Kreeg eigenlijk wel de lol in de ronde, alleen was het jammer dat ik last van mijn pols had. De 3 rondes die we moesten heb ik lekker uitgereden. Waar het kon heb ik flink doorgetrokken zonder veel last van de blessure te hebben. Uiteindelijk ben ik gefinisht als 56e en ben daar wel zeer tevreden over. Komende week nog een beetje rustig aan doen met de pols en dan hebben we weer wat tijd om te trainen.

Noud.

Beneluxkampioenschap Averbode

Vandaag ging het hele circus naar Averbode daar vonden de Benelux kampioenschappen plaats. Ik moest om 2 uur starten, het was voor mij 1 uurtje rijden, hoefde niet vroeg uit de veren. Toen ik in het zon overgoten Averbode kwam. Heb ik de innerlijke mens versterkt en ben ik op de fiets gestapt om het parcours te verkennen. Kwam al snel tot de ontdekking dat het een ….. rondje was. Als je naar de start lijst kijkt verbaasd me dat niet zoveel. Bijna alleen maar Belgische top veldrijders aan de start, ook een paar Nederlanders. Het was een rondje voor de veldrijders. Op sommigen plaatsen moest je zelf van de fiets af en ploeteren door het mulle zand. Na goed warm te hebben gereden begaf ik me naar de start. Nog 1 minuut te gaan ik controleerde alles nog even en zetten mijn gedachten op dat ene geluid. Het start schot klonk!! En weg waren we door het vele stof zag ik geen hand voor ogen maar dacht, gewoon blijven door stampen. Ik had een super start. Door het stof durfden de meeste rijders niet echt door te rijden. maar ik schoot er als een speer  tussen door. In een bocht werd er vol in de remmen geknepen, 2 gekken waren aan het knokken. Kennelijk waren zij het niet over eens wie er als eerste door de bocht mocht Haha. De eerste 2 rondes zat ik er heel goed bij.. zat weer in een groepje waar ik bij de junioren ook tussen reed. Dus op mijn plekje. Maar in de 3e ronde moest ik toch een gaatje laten en ik kwam in een ander groepje terecht. Waar ik een ronde later uit weg reed.
2 rondes voor het einde ging mijn tempo er helemaal uit. heb toen een goed ritme weten te pakken tot aan de streep. Heb voor mijn gevoel alles gegeven wat er uit te halen was. Moet nog aan mijn snelheid werken dat ik langer een hoog tempo kan vol houden.

Groetjes van der Schweiberg!!

Na de eerste ronde in rijden wist ik al dat het niet mijn rondje was.
In de ronde zaten twee “bergen” dit waren twee steigers over de weg die ze ook bij het veldrijden hebben. Verder was het een grote ronde om te stoempen dus een grote versnelling rond duwen. En dit is helemaal niks voor mij. Ik stond op de tweede start rij. Ik kwam niet goed in mijn pedaal dus moest een gaatje laten. Bij het eerst stuk single track konden we al gelijk wachten en lopen. Zo zijn we de eerste ronden door gekomen op de technische stukken.
De tweede ronde maar gekeken wat ik kon. Maar op de stukken waar het enorm hobbelde kon ik niks goed maken en verloor alleen maar. En voor de rest was het een vlakke ronde op alle hobbels na. (vergelijk het met een bieten veld dat je dwars over steekt)
Ik eindigde als 55ste .

Het was niet echt een Benelux waardige ronde vond ik zelf maar niks aan te doen. Hopelijk volgende week beter.

Noud.

Van te voren wist ik dat het voor mij vandaag erg lastig zou worden. Te weinig kunnen trainen en niet lekker in mijn vel zitten zijn geen goede ingredienten om een goed resultaat neer te zetten. In de eerste ronde voelde ik al dat het niet veel zou worden, had wel genoeg power in de benen maar kon mezelf geen pijn doen om dit er ook uit te laten komen. De tweede ronde ging nog langzamer dan toertocht tempo en de motivatie was tot onder het nulpunt gedaald. Zodat ik zwaar gefrustreerd in de teamtent ben gaan zitten om alles te overdenken.
Volgende week is Apeldoorn, dus een weekje weer goed trainen en hopelijk krijg ik dan weer een beetje het gevoel terug.

Leon.

Averbode een benelux wedstrijd op een veldrit parcours, vlak hobbelig en hobbelig en bijna geen hoogte verschillen op enkele kunstmatig aangelegde viaductjes na.
Tevens nog vroeger starten als normaal, om half 10 weereens wat anders.
De wedstrijd ging voor mij beter dan verwacht, in de 5 rondes die we moesten afleggen ,heb ik in de eerste 2 rondes  van groepje naar groepje kunnen rijden, mijn tempo lag schijnbaar net iets hoger.
Iets wat ik hier niet had verwacht zeker niet op zo’n zoals noud het omschreef een bietenveld, er waren stukken bij waar je gewoon merkte dat de snelheid uit je benen getrokken werd door de vele hobbels die je moest nemen.
De laatste 3 heb ik de meeste tijd alleen gereden,afentoe een terug vallende renner ingehaald, maar verder mijn eigen tempo gereden en alles gegeven wat ik in me had. Moe en met een pijnlijke rug de race uitgereden en op een 58 plaats geeindigt kan ik toch nog zeggen dat ik tevreden ben met dit resultaat.
Nu een paar dagen mijn rug de rust gunnen die het verdiend, ik voel de wedstrijd nog.

Erik.

Supergeslaagd weekend Houffalize

Ik had mij voorgenomen in Houffalize vooral een gezellig weekend te hebben, lekker eten, drinken en kletsen. Het worldcupparcour zelf behoort namelijk niet tot mijn favorieten; technishe klimmetjes en vooral steile afdalingen zijn niet echt mijn ding. Maar ik zou mezelf niet zijn als ik mijn fiets niet zou aanpassen aan mijn (gebrek) aan techniek en aan het parcour. Dus een rizerstuur en een kortere stuurpen gemonteerd om meer controle te hebben en makkelijker achter het zadel te kunnen hangen. Zo zat het tussen de oren al een stuk beter, nu maar hopen dat het in de praktijk ook werkte.....
Gelukkig zat het weer mee en kon ik op vrijdagmiddag samen met "mijn zoontjes" Tom en Pim de ronde gaan verkennen. De eerste hindernis, na een pittige klim, was de beroemde afdaling naar de tuin. Toen ik deze afreed voelde ik me gelijk erg prettig met mijn aanpassingen aan mijn fiets; ik had het onder controle!
Toen daarna een zeer technische wortelklim ook zonder problemen ging kwam ik echt lekker in mijn vel te zitten en had ik besloten gewoon alle afdalingen te gaan rijden. Zelfs het zeer steile stukje naast de 4X-baan ging goed, mijn weekend kon vanaf toen eigenlijk niet meer stuk.
Op vrijdagavond en zaterdag volgden nog een aantal verkenningsronden en het ging steeds lekkerder, alleen wordt je van al die rondjes fietsen stiekem wel moe......
Na het aanmoedigen van Tom en Noud begon het lang wachten tot mijn wedstrijd zou starten; samen met Leon en Pim moest ik om 17.45 uur starten. Dan nog maar een rondje rijden, ik was nou tenslotte toch daar.
Het opstellen was erg vreemd, mijn startnummer bestond namelijk niet (Houffalize ligt trouwens in Belgie). Dan maar in het laatste startvak gaan staan. Daar stond Leon toevallig ook, konden we nog wat slap ouwehoeren tot aan de start.
Dan toch eindelijk de start en mochten we allemaal die vreselijke startklim op, een soort Keutenberg maar dan veel langer. Aan het einde van deze klim draaiden we rechts de klei op en na 50 meter konden we met z'n allen aansluiten in een soort processie. Bij de derde opstoping stelde Leon voor om maar koffie te gaan drinken en ook een picknic werd overwogen. Maar vooruit, de meute kwam weer in beweging. Bij de volgende opstopping was bij een aantal renners het geduld op en gingen onder het lint door en naast het parcour verder, erg triest.
Aan het einde van de eerste afdaling ontstond een mega-chaos, niemand kon meer verder. Er zat niets anders op dan wachten tot we weer verder konden. Op dat moment kwamen de nieuwelingen aansluiten en die gingen gelijk onder het lint door en wilden zich 10 meter verder weer tussen de andere renners wringen. Dit ging niet bepaald zachtzinnig en de stemming werd grimmiger.
Toen ik eindelijk bij het smalle laatste stukje van de afdaling kwam, wilden er weer een paar (Nederlandse) nieuwelingen zich voor mij wringen. Dus zei ik, zeer duidelijk, dat ze moesten wachten. Toen daar geen enkele reactie op kwam heb ik ze naar achteren geduwd zodat ik verder kon. Opeens werd ik door een zeer oververhitte franstalige Belg van de fiets afgetrokken en op de grond gegooid, gelukkig heb ik wat judo ervaring en met wat Lee Towers bewegingen kon ik mij van deze #$###@* verlossen. Deze man bleek later door een politieman van mij afgetrokken te zijn.
Redelijk verbouwereerd maar weer verder gefietst, achter Leon aan die ik nog net in het vizier had. Na twee klimmen kwam ik bij de lastigste afdaling, echter tot mijn verbazing moest ik linksaf. Dus geen afdaling en de daarop volgende zware klim.
De organisatie had na ca. 200 renners besloten de volgende renners een kortere ronde voor te schotelen. Dus lag ik in plaats van 200ste ineens rond de 70ste plaats zonder iemend in te halen (Houffalize ligt trouwens in Belgie)
De rest van de wedstrijd ging wel erg lekker, ik ben achter een tweetal nieuwelingen aangegaan. Dit zorgde ervoor dat ik in de afdalingen flink gas moest geven om ze in het zicht te houden, maar ik kon ze volgen tot aan de finish. Leon heb ik echter nooit meer gezien, maar die bleek nog net wel de afdaling plus klim te hebben gedaan.....
Aan het eind bleek ik 75ste te zijn geworden, maar eigenlijk sloeg de hele uitslag nergens op.
Maar zoals al eerder opgemerkt kon mijn weekend toch niet meer stuk. Tot slot wil ik Wil, Leon, Noud, Tom, Pim en natuurlijk ook Glen en Jelka bedanken voor dit superweekend!

Peter.

Zaterdag middag om 12 uur had ik de wedstrijd. Ik moest tegelijk met de beloften starten. De start klim ging ik na mijn idee goed op en kwam lekker in mijn ritme. De eerste ronde was ik nog wat onzeker over het afdalen maar het ging per keer beter. Berg op kon ik een lekker tempo maken en plaatsen pakken. Dus na de eerste ronde ben ik gaan opschuiven op de klimmen merkte ik dat ik de klim harder op kon dit heb ik ook gedaan. Al snel kreeg ik een paar meter te pakken. In de afdalen lekker de fiets het werk laten doen. Zo ben ik van man tot man gereden. En dit resulteerde in een 65e plaats en als 32e belofte van onze start groep. En dat terwijl ik geen beloften licentie heb maar een amateurs licentie mag ik helemaal niet klagen over mijn uitslag.
Na de wedstrijd nog wat lekker in de zon liggen uit rusten en toen naar de master en nieuwelingen gaan kijken. ’s Avonds nog wat bij gekletst bij ons logeer adres. Op zondag zijn we nog naar de elite dames en heren gaan kijken. Het was een zeer geslaagd weekendje iedereen hiervoor bedankt.

Noud.

Vrijdag

Vrijdag middag om 3 uur ben ik op weg gegaan naar Houffalize.
Ik zou Wil en de rest treffen bij het viaduct ( afslag Houffalize ).
In het begin schoot het niet op de ene zondags rijder naar de andere. Toen ik eenmaal op de autobaan was schoot ik goed op. In Luik aangekomen zag ik in de verte een wit busje rijden dat was wil toevallig !! Op de autobaan naar Houffalize ben ik bij hun gekomen, en zijn samen naar Houffalize gereden. Daar aangekomen hebben we ons omgekleed, fietsen gepakt en het schitterende rondje gaan verkennen. In totaal hebben we het 2 keer rond gereden.
Toen de Avond viel in Houffalize zijn we op weg gegaan naar onze slaap plek.
Dat nog best een aardig stukje rijden was. Een maal daar in Transsinne werden we hartelijk ontvangen door 2 zeer aardige mensen en een klein mannetje.
Na wat geklets en gelachen ben ik naar bed gegaan. De nacht was minder aangenaam heb opgeteld misschien 4 uurtjes geslapen.

Zaterdag ( wedstrijd dag )

De wekker ging om half 8. 8 uur zaten we aan een heerlijk ontbijtje.
Om half 9 zijn we richting Houffalize vertrokken 2 uur voor de start van Noud en mij waren we in het zon rijke Houffalize, we zijn ons gaan inschrijven en daarna de innerlijke mens versterken. 1,5 uur voor de start ben ik begonnen met warm rijden.
Klokslag 12 uur .. op naar de start vakken ik stond in de 2e box vrij voor aan.
Het start sein werd gegeven en weg waren we. Meteen een lange kuiten berg op.
Ik wist van vorig jaar dat ze boven stil vielen dus ik ben op 80 % omhoog gereden boven aan ben ik sneller gaan rijden en pakte zo 20 plaatsen. We hoefde maar 1 start ronde en 3 hele rondes. De eerste 2 rondes was ik lekker rond aan het rijden. reed overal omhoog en omlaag behalve dat ene bochtje omhoog was onmogelijk. Voor de rest was ik aan het genieten van het mooie rondje. De laatste ronde heb ik de gashendel opengedraaid en heb veel plaatsen goed gemaakt met op de streep een eind sprint die ik met een halve wiel lengte won. Zo werd ik 59e 
Na de hand zag ik dat ik de laatste ronde meer al 1 minuut sneller reed als die ervoor. Had dus de eerste rondes harder moeten rijden. ik heb me een beetje in gehouden was bang dat ik me opblies met dat warme weer.

Zaterdag middag
Relax en nog eens relax. Noud en ik hadden het ons wel bekeken. Lekker bruin kleurtje pakken in de zon en naar de wedstrijden kijken. De rest van het KTM team moest om 6 uur starten. Wij hebben ze natuurlijk aangemoedigd en op de foto gezet.
Maar in die wedstrijd ging heel veel mis. Zo werd er een stuk uitgehaald mensen de verkeerde kant opgestuurd. Een wilde boel! Toen de avond viel zijn we nog even wat gaan eten en op weg gegaan naar Trassinne. Daar aangekomen ben ik me gaan douche stukje vlaai gegeten wat gedronken gelachen.. toen was het al gouw 12 uur. Dus tijd om naar bed te gaan.
De vorige nacht had ik minder geslapen maar deze als een roooooozzz.

Zondag
Zondag morgen weer genoten van een heerlijk ontbijt. Hebben de gast heet en gast vrouw bedankt voor de goede zorgen en zijn naar Houffalize gereden om daar vooral de dames te bekijken en in de middag de heren. Na de wedstrijd zijn we huiswaarts gekeerd. Ik stapte met
Een tevreden gevoel in de auto. Een zeer geslaagd weekeind !!!

Thom.

Een zonnige dag in Havelte

Weereens een normale mtb wedstrijd over 75 minuten op een erg afwisselend parcours, en wel over een tankbaan!!Jawel je leest het goed, dit is een oefenbaan van het leger. Dit keer moesten we naar Havelterberg, voor mensen die niet weten waar dit ligt, denk eens aan staphorst!!!Maar dan nets iets verder.
Een korte beschrijving van deze ronde: veel losse zand, enkele rechte stukken waar je moest blijven doorrijden!! Want in onze klasse zijn er genoeg die rechtdoor snel zijn, maar weer technisch iets minder, dus ook gelukkig enkele stukjes draaien en keren, snelle korte heuveltjes gevolgd door een langere klim, die er na 5 rondes wel in de benen te voelen was. Tevens voor de enkeling (ik dus) kwam een overstekende fotograaf tegen die ik niet meer kon ontwijken, en ook zo omver heb gereden, kon namelijk geen kant meer op.
Niet dat iemand denkt dat dit expres gebeurt!! Dit koste me gelukkig geen plaatsen.
De gehele race mijn eigen tempo kunne rijden en me zo eens onder de 50ste plaats te komen, dus ik moest alleen op mijn fiets blijven zitten 4 rondes geen problemen gehad met het mulle zand, tot in de allerlaatste ronde natuurlijk iets te enthousiast om mijn achtervolgers voor te blijven en zo eventjes door een haaks afgaande stuur toch het zand in moest.
Maar de verloren plaatsen met kramp in mijn benen toch weer terug kenne pakken in de laatste klim van het parcours.Om zo op een verdiende 48ste plaats te eindigen.

Erik

Het begon niet helemaal goed vandaag. Ik wou de ronde inrijden maar kwam er achter dat ik de schoenen was vergeten. Gelukkig kon ik de schoenen van Leon lenen bij deze bedankt.
Door dat ik op de schoenen moest wachten had ik de ronden niet kunnen verkennen. Met de start heb ik bewust rustig aan gedaan omdat ik niet wist hoe de start lus zou gaan. Na de start kwam ik in een groepje van 4 man te rijden. We hadden er een strak tempo op liggen. Uiteindelijk bleven we nog maar met drie man over. En we hebben heel wat mensen ingehaald. Dit laatste ronde nog geprobeerd weg te rijden maar ik kreeg maar een paar meter.
Uiteindelijk ben ik tevreden als 41e geëindigd.

Noud

Het rondje van Havelterberg behoort al een paar jaar tot een van mijn favorieten, en hij ligt me ook goed. Toch heb ik hier nog nooit een goede uitslag gereden, elk jaar was er wel wat. Het eerste jaar drie valpartijen, het jaar erna niet fit en vorig jaar moest ik helemaal achteraan starten. Dus dit jaar was ik erop gebrand om een goede uitslag te rijden! Maar de hele voorafgaande week was ik flink aan de dunnerietis dus zag het er naar uit dat een goede klassering moeilijk zou worden. Op donderdag in Baarlo op de baan de benen getest en dat viel niet tegen alleen het herstel erna was moeizaam.
Onderweg naar Havelterberg en daar aangekomen al twee keer naar de wc gemoeten en mijn maag zat aardig in de knoop, pffff.... Maar Janneke had daar een heel fijn pilletje voor en mijn maag kwam weer tot rust, gelukkig maar.
Vanaf de 14de startplaats ging ik de wedstrijd in, maar dat deed ik niet fel genoeg en werd tot twee keer toe in de losse zand gedrukt. Kon ik vanaf de 30ste plaats weer proberen naar voren te rijden. En dat viel zowaar niet tegen, de echte power was er niet maar ik kon wel een konstant tempo rijden en maakte geen fouten. Plaatsje voor plaatsje kon ik opschuiven en na een tempoversnelling op de enige klim lag ik definitief in de top 20.
De laatste ronde kon ik nog een concurrent achterhalen en met mijn laatste beetje kracht, uit mijn kleine teen ongeveer, kon ik hem voorblijven tot aan de finish.
Na de wedstrijd bleek dat ik op de 18de plaats was gefinished en daar had ik na de start alleen maar van kunnen dromen!

Peter.

Derde Beneluxcup in Oldenzaal

Na de opsteker van vorige week op het schitterende mountainbikeparcours in Verviers stond vandaag weer een snel, maar toch lastig, Nederlands parcours op het programma en wel in Oldenzaal. Dus weer vroeg uit de veren en samen met Jackelien naar het parcours gereden. De teamtent opgezet en mezelf voorbereid op de wedstrijd. Ik mocht als 73e opstellen, maar stond toch op de vierde startrij. De eerste ronde heb ik heel rustig gereden om te proberen een goed ritme te vinden zodat ik de anderhalf uur wedstrijd zonder al te veel moeilijkheden door te komen. Want het rondje in Oldenzaal behoord namelijk niet tot mijn favorieten en heb hier in het verleden dan ook niet al te denderende resultaten kunnen neerzetten. Ronde na ronde bleef ik renners aan het inhalen en de snelheid zat er ook weer aardig in. Ik kon mezelf weer eens de hele wedstrijd pijn doen, iets wat ik al heel lang. niet meer kon. Dus de trainingen van afgelopen weken hebben hun werk gedaan. Uiteindelijk kwam ik als 40e over de finish. Het resultaat is nog steeds niet geweldig, maar het gevoel dat ik weer een renner ben is weer terug en dat voelde erg fijn.

Leon.

Na twee weekjes alleen maar klimmen en dalen zouden we vandaag een vlakker parcours voorgeschoteld krijgen, en wel in Oldenzaal. Snelle bandjes om de wielen en knallen! Bij aankomst snel ingeschreven, omgekleed, naar de wedstrijd van de masters gekeken, en het rondje gaan verkennen. Het rondje was best afwisselend, met stukken strand, snelle singletracks, en enkele korte klimmetjes en afdalinkjes. Ik stond met een ontspannen gevoel aan de start. Het startschot viel en we waren weg. De startstrook was echter smal, dus het was een en al dringen. Ik kon me vrij goed handhaven, maar toen we het strand op gingen waren er al meteen een paar handige jongens die moesten lopen, en daardoor ik ook. Snel doorgereden, en proberen een beetje bij te blijven. Helaas liep bij het eerste klimmetjes ook weer iedereen naast zijn fiets, en als ik ergens een hekel aan heb is het lopen, ik was namelijk gekomen om te fietsen. De eerste ronde ging vrij aardig, maar ik merkte dat het tempo behoorlijk hoog lag. In de tweede ronde werd ik plotseling misselijk. Ik was gedwongen mijn tempo te laten zakken, omdat ik geen zin had om opnieuw te ontbijten. In deze twee rondes ben ik door zeker tien man ingehaald. Zo plotseling als ze was gekomen, was mijn misselijkheid ook weer weg! De laatste ronde in en nog eens flink proberen gas te geven. Alle stukken die ik tot dusver had moeten lopen kon ik fietsen, op eentje na. Ik raapte nog enkele renners op, maar een voor mij goede klassering zou het toch niet meer worden. Uiteindelijk kwam ik als 42ste over de finish. De benen voelden vandaag goed, maar helaas was de maag de beperkende factor. Dit merkte ik doordat ik in de laatste ronde, toen ik niet meer misselijk was, mijn beste rondetijd neerzette! Ik ben wat minder tevreden met de klassering. Ik heb afgelopen weken goed getraind, en dan heb je dit. Maarja, volgende keer beter.

Pim.

Vandaag de beneluxwedstrijd in Oldenzaal, een snelle ronde met een paar korte klimmetjes, erg veel hobbels en een paar stukken strand. Helaas moest je op het strand een paar keer van de fiets af wat voor mij niet zo gunstig is. Ik heb het hier altijd erg zwaar en heb moeite om in een goed ritme te komen.
Vanaf de 65ste plaats is het ook niet erg gemakkelijk om ver naar voren te komen. Het weer was erg lekker en de ronde lag er perfekt bij. Mijn start was gemiddeld, inhalen was lastig omdat het vrij smal was. In de eerste twee ronden toch aardig wat mensen ingehaald en zo kon ik aansluiten bij een groepje. In dit groepje werd aardig door gereden en twee ronden voor het eind moest ik lossen en heb ik de wedstrijd alleen uitgefietst. In de laatste ronde maakte ik nog een flinke blunder door zo naar een paar veteranen te kijken dat ik een bocht kompleet miste......lekker slim. Maar niemand haalde mij in, dus de schade viel wel mee. Uiteindelijk bleek dat ik op de 35ste plaats was gefinished was en dat was een meevaller, ik dacht namelijk dat ik 47ste lag. Dus was ik ondanks dat het niet echt lekker liep weer 13 plaatsen beter gefinished dan in 2008! (je moet tenslotte de dingen positief zien).

Peter.

Vandaag weer eens een hollands rondje voor de benelux. Weinig hoogte meters en heel snel. De reis erheen ging zonder probleem, samen met peter N. en janneke richting Oldenzaal. Lekker op tijd daar aangekomen, in schrijven, ff gewacht want er stond een te lange rij wachtende gekken, dus eerst omkleden. Na een klein half uurtje maar gaan inschrijven, maar de rij was nog steeds aanwezig, toch maar aangesloten zonder ingereden te hebben. Dat ga ik er na weldoen, was mijn gedachte. Slechte keus na ingeschreven te hebben wou ik toch een stukje verkennen, dat doe ik nooit meer, was bijna terug toen ik hoorde dat ze al op aan het stellen waren, daar ging mijn startplek!!gvd die klote inschrijving heeft me genekt!! Ik had toen na het inrijden nog geen bidon, geen chip bij en tevens mijn shirt nog niet aan.
Toen maar op een positie gestart tussen de mannen die nog geen punten in de benelux cup hadden, zover mogelijk naar voren gelopen. De start ging rustig, wat wil je met een kleine 100 renners in een keer weg op een relatief smalle startstrook. Na een ronde kon ik mijn eigen tempo gelukkig gaan rijden en zo kwam ik al snel genoeg in een klein groepje terecht waar ik toch geregeld aan kop mocht rijden, iemand anders wou niet. En omdat ik nog steeds baalde van de start, was het goed om mezelf pijn te doen. Ik kon aan mezelf merken dat de eerder verreden wedstrijden in belgie goed zijn geweest voor mijn klim kracht, op de aanwezige klimmetjes.
Tijdens de voorlaatste ronde nog mijn voorwiel moeten vast maken, vanwege een loszittende spanner, maar verder als nog de wedstrijd gewoon uitgereden, wat resulteerde in toch nog een 68 plaats. Tevens een dank aan Kleis, Jackelien en natuurlijk Janneke voor de verzorging van vandaag!!

Erik

In Oldenzaal reed ik de vandaag de beneluxwedstrijd voor ik zou vertrekken naar La Palma. Ik had er veel zin in en was bereid om nog een goede uitslag te rijden. Maar de voortekenen waren niet goed. Donderdag in de wedstrijd op de baan zat ik wellenswaar in de kopgroep maar de hele tijd had ik kramp en dat terwijl het tempo laag lag en ik het makkelijk kon volgen. Ik reed uiteindelijk 10 min voor het end lek dus stond met lege handen. Die avond werd ik ook rond 1 uur wakker en viel niet meer in slaap. Raar ma heb me er verder niet druk om gemaakt. Dags voor de wedstrijd liep het niet echt lekker maar vaak als ik dags ervoor slecht ben dan rij ik op de wedstrijddag goed. De hele week had ik al een flink vreetgevoel en meestal is dat een teken bij mij dat er iets niet klopt. Vanmorge had ik flinke diaree dus de voortekenen waren gewoon slecht voor de wedstrijd.
Het inrijden ging allemaal goed, het was heerlijk weer dus had zin in een goede wedstrijd. Het parcours wat wel mijn grootste anti rondje is lag er goed bij. Grote stukken over het strand en in de bossen alleen maar wortels en slecht ongelijk gras. Hier kan ik altijd slecht tegen aangezien dit een aanslag is op mijn rug.
Ik moest als 96e opstellen dus dat was alweer flink achteraan. Maar met het startschot was ik super goed weg. Ik reed erg agressief en hierdoor haalde ik al snel vele renners in. Op de brede stukken gaf ik extra gas en zo kwam ik al snel op een 50e plaats te rijden. Een erg goede uitslag was in de maak zo leek. Maar op één of ander moment nadat we een stuk moesten lopen door het zand was ineens de kracht weg uit mijn benen. Ik dacht eerst dat ik me misschien opgeblazen had maar daar viel ik wel erg hard van terug. De 40 man die ik in de eerste ronde inhaalde kwamen ineens met bosjes voorbij. Snel de caffeïne blokken naar binnen gegooid maar ook die wilde niet helpen. In de 3e ronde haalde zoveel renners me in dat ik ook nog eens mentaal in elkaar zakte en mijn wedstrijd was voorbij. Het leek wel alsof ik vierkant trapte. Ik zat scheef op de fiets op en neer te bewegen om maar vooruit te komen. Toen ik me vastfietste in de losse zand op het strand en moest lopen was dit de druppel. Na 3 ronden stapte ik af. Het had geen zin meer om door te gaan aangezien het niet meer beter zou zijn gegaan. Dan had ik meer kapot gemaakt dan het goed zou hebben gedaan.
Achteraf was dit te voorspellen geweest maja. Met nog één wedstrijd voor de boeg ga ik er deze week voor zorgen weer snel fit te worden om nog één keer voor mijn vertrek een sterke wedstrijd te rijden. De wedstrijd is in Havelte en het rondje ligt me wel dus als ik fit ben kan ik hier een goede uitslag rijden.

Eric.

Gelijk de eerste ronde het zand in iedereen moest lopen en als ik ergens een hekel aan heb is het wel rennen met de fiets. Maar weer op de fiets gesprongen en wat plaatsen proberen goed te maken. Maar ik was iets te hard van start gegaan en kwam me nu tegen. Een rondje wat rustiger gedaan en toen mijn eigen tempo gaan rijden. Het steeds weer op en van de fiets koste me vel energie. Hierdoor heb ik wat plaatsen moeten laten gaan. Verder heb ik een lekkere wedstrijd gereden vond ik zelf. Had een iets hogere uitslag verwacht maar het zat er niet in.
Uiteindelijk als 41ste gefinisht.

Noud.

Mooie lentedag in Verviers

Onze tweede zware buitenlandse wedstrijd zit er op, een beter mtb rondje ken je niet hebben.
Het was vanmorgen een beetje uitslapen, rond 7 aanrijden richting verviers, een kleine 120 km hier vandaan, in tijd uitgedrukt een uur en een kwartier!!
Tenminste op rij afstand.
De verkenningsronde had al diverse verrassingen voor ons in petto, lange klimmen de ene nog erger dan de andere, een trap!!!! Snelle afdalingen, sommige ook nog afkant(met hierendaar wortels die tevoorschijn komen, niet mijn favoriet ding)en heel weinig tijd om te herstellen.
Om 10 was het zover onze start, die ongeveer 3 minuten werd uitgesteld, waarom dat weet volgens mij alleen de starters.
Het aantal rondes dat gereden moest worden zouden er 5 moeten zijn.
De race maar op mijn eigen tempo gereden, had namelijk geen zin om mezelf opteblazen op dit zwaar parcours.
In de eerste ronde had ik een klein beetje last van mijn maag, die gelukkig in de 2de en 3de  weer tot rust kwam.
En met oprispingen zo’n ronde rijden is niet leuk. Maar  hierdoor kwam ik al snel aan de staart van een klein groepje terecht , waar ik ook ben blijven hangen tot en met het laatst, de snelheid lag namelijk naar mijn gevoel redelijk gelijk. En achter mij kon ik al niemand meer zien op de rechte stukken, mooi idee de rug vrij.
In mijn 4de ronde kwam de latere winnaar mij voorbij waardoor ik 1 ronde minder  mocht rijden.
Ondanks dat het vandaag niet naar mijn gevoel ging, en toch als 60ste geclasseerd ben, mag ik niet klagen.
En nu uitgeteld op de bank liggen, met een la chouffe!!!

Erik.

Vandaag moest het dan gebeuren. Mijn laatste kans om me te plaatsen voor het NK. Volgende week kan het ook nog maar dat rondje ligt me niet en lijkt de kans klein dat ik daar bij de eerste 75 zou komen. De benen waren veel belovend. Dinsdag had ik nog een trainingswedstrijd op de baan in Baarlo gewonnen, en donderdag werd ik er 8e.
Het parcours van Vervier is er één om in te lijsten. Deze staat zeker in de top3 van zwaarste en mooiste parcoursen. Nergens krijg je rust. Alleen maar steil klimmen en steil dalen met vaak technische afdalingen. Eén trap teveel en je blaast je en stort helemaal in. Van de 5 echte beklimmingen zaten er 3 echt zware klimmen in waarvan 2 allebei na elkaar. de eerste echte zware was gewoon lang bergop met als toetje een slecht lopend stuk over een weiland. Dan kreeg je een steil afdaling en dan mocht je gelijk aan de keutenberg van de dag beginnen. Deze berg was over asfalt maar net zo steil als de keutenberg. Alleen trok deze nog langer steil naar boven. 7 keer moest deze helse berg beklommen worden.
Mijn startpositie was echt waardeloos. Er stonden 145 man aan de start en ik stond als 130 opgesteld. Maarja alles voor de 75e plaats. De start was redelijk goed van mij. Ik reed agressief en hierdoor wist ik veel mensen in te halen. Maar op de technische stukken was alles lopen door de opstoppingen. Dit kost veel kracht en de gene voor je lopen verder op je uit. Op de steilste berg wist ik veel renners in te halen aangezien dit verbazingwekkend goed liep. Ik ging de 2e ronde als 98e in. Dus nog 23 plaatsen te gaan. Maar echt tot opschuiven kwam ik niet. Ook mensen van achter haalde me weer in dus ik bleef een beetje rond de 90e plaats steken. Ik begon me toch wat zorgen te maken. Want moest perse bij de eerste 75. Maar hoe meer tijd verstreek hoe vermoeider iedereen werd en hoe meer pijn het lichaam deed. Hierdoor kon ik weer wat sneller opschuiven.
Om het voor mezelf erg spannend te maken ging ik als 77e de laatste ronde in met 2 man in mijn wiel en 4 man net voor me. Maar ik zat er behoorlijk doorheen en iedereen om me heen wist dat de 75e plaats helig was dus iedereen ging door het vuur. Het was dan ook al gelijk bij de eerste klim waar geporbeert werd om weg te rijden van ons. We bleven bij elkaar. Voor ons waren nog 2 man ingekakt en die kwamen ook bij ons terecht. Dammmmm het werd er niet makkelijker op. Ik probeerde me rustig te houden om op de 'keuten'berg toe te slaan. Maar blijkbaar dacht de rest daar ook zo over dus toen we bij de berg aan kwamen was het ene grote sprint omhoog. Ik moest de kracht werkelijk uit de tenen halen. Als iemand een foto had gemaakt van onze koppen op die klim dan hadden we daar zeker een prijs mee gewonnen. Mijn benen schoten vol in de kramp maar ik wist het te rekken tot net over de top. Hier had ik een kleine voorsprong op een paar. Maar een drol voor me maakte in de afdaling erna een fout en hierdoor moesten we lopen met als gevolg het zootje weer bij elkaar. Al hadden er twee definitief gelost. Ik was de tel kwijt en wilde nog maar één ding en dat was voor iedereen blijven om zeker te zijn. Met de laatste klim van de ronde was het weer volle bak naar boven. Zelfs mijn armen deden pijn van het trekken aan het stuur. Als een gek de afdaling in en richting de laatste 700 meter die valsplat door het dorp naar de finish leidde. We zaten met 5 man bij elkaar met ik in 3e positie. 200 meter voor het end sprinte ik weg maar ik had nog 4 man in mijn wiel en er kwam nog iemand bij die we bijhaalde. Ik bleef zo hard mogelijk fietsen om ze misschien eerder eraf te rijden. 50 meter voor het end begon ik vol te sprinten. De kramp zat tot achter mijn oren. Maar het resulteerde erin dat maar één iemand me nog maar inhaalde. 15 min was ik nokout. Ohh wat had ik afgezien. En ik wist nog niet wat ik geworden was. Bij navraag kwamen dan de verlosende uitslag. Ik was 68e geworden!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Blijkbaar ben ik zo kapot geweest dat ik niet in de gaten heb gehad dat we nog mensen ingehaald hebben in de laatste ronde. Maar 1 ding is zeker en dat is dat ik naar het NK mag! Kan ik met een gerust hard de laatste wedstrijd in voor ik naar La Palma vertrek. Maar eerst zal ik morgen nog een nationale wedstrijd moeten afleggen in Nieuwkuijk. Dus snel herstellen om morgen weer gas te kunnen geven. Al zal ik morgen het krampgevoel toch zeker gaan ontwijken!!!!

Eric.

De 2e Benelux wedstrijd was neer gestreken in Verviers.
Het was een erg mooie en ruige ronde veel berg op en veel berg af vooral berg af was erg leuk. De start ik stond op de 5e rij met de start kon ik niet egt plaatsen goed maken. Maar de eerste klim heb ik geprobeerd de aan sluiting te houden. Helaas ging ik de eerste ronde te hard en blies me zelf op. Ik heb de 2e ronde wat gas terug genomen om te herstellen maar op de een of andere manier ging het niet. De derde ronde begon het eigenlijk pas lekker te lopen en kon nog wat plaatsen op schuiven. In de laatste ronde heb ik nog alles gegeven maar ik kon gen plaats meer goed maken ook begon de kramp te kietelen. Uiteindelijk ben ik als 40e geëindigd.

Noud.

Na vorige week Bertrix, mochten we vandaag weer de Ardennen in! Ik had er zin in, want het rondje in Bertrix vond ik leuk, en ik hoopte vandaag stiekem op weer zoiets. Eenmaal aangekomen ben ik met Erik en Leon het rondje gaan verkennen. Het eerste stuk was niet al te technisch, maar er moest goed geklommen worden. Het zou dus een zware wedstrijd worden! Toen kwamen we op het eerste technische stuk. Daar ging ik al meteen liggen, waardoor ik schrik kreeg dat ik de halve wedstrijd zou moeten lopen. Eenmaal bij de tent werd mij nog wat moed ingesproken, en mochten Leon en Erik starten. Tijdens die wedstrijd heb ik er wat bleekjes bij gezeten, me een beetje sappel zitten te maken over het parcours. Op tijd klaar gemaakt, en op naar de start. Ik had me voorgenomen om niet te hard te starten, omdat het toch wel zwaar genoeg zou worden. Op het begin was het wat wringen op de klimmetjes, omdat iedereen er over de ideale lijn zo snel mogelijk naar boven wilde. Een aantal man moest al van de fiets af, maar ik kon er goddank op blijven. Bij het eerste technische stuk kon ik eindelijk de knop omzetten, en ben ik zonder oponthoud naar beneden kunnen fietsen. Yeah! Ik had eindelijk vertrouwen, en dat vertaalde zich naar een relaxtere houding, waardoor ik lekkerder ging fietsen. De tweede ronde verliep goed, en ik kon nog wat mensen inhalen. De steile klimmen kort achter elkaar begonnen echter hun tol gaan eisen, de benen begonnen goed vol te lopen! De derde en laatste ronde ging ook goed, totdat ik in een steile afdaling een bocht moest nemen, en niet ver genoeg achter het zadel ging hangen. Dat zorgde voor een mooie duik over het stuur, de prikkels in. Iemand van Merida Combee viste me daar echter uit, en meldde dat mijn zadel een boom had geramd, en dus scheef was. Dat zat behoorlijk apart moet ik zeggen. De rest van de ronde dacht ik zonder al te veel brokken af te gaan maken, maar op 300 meter voor de meet lag ik samen met nog een andere renner tegen het asfalt. Deze wilde mijn inhalen waar geen plaats was. Hij vroeg me of het goed met me ging, en ik zei ja en stelde hem dezelfde vraag. Daarop begon hij hard te huilen, waarna ik maar door ben gefietst. Uiteindelijk nog een achtervolger voor kunnen blijven in een sprint. Een 36ste plaats als resultaat, in een leerzame wedstrijd op een mooi parcours! 

Pim.

Gemengde gevoelens over eerste Beneluxcup Bertrix.

Het was erg vroeg afgelopen vanmorgen, we mochten naar bertrix voor de 1ste benelux wedstrijd van het seizoen.
Maar ja je moet er wat voor over hebben.
Naar een enerverende reis er naar toe, kwamen wij(lees peter en ik) rond kwart voor 9 aan, gelijk maar inschrijven en klaar maken voor de wedstrijd.
Een klein rekensommetje: bij ruil  van de chip (chronorace chip voor tijdregistratie) 7 euri retour, inschrijven wedstrijd  21 euri, echter bij het inleveren van de chip na de wedstrijd krijg je 10 euri retour, wat koste de inschrijving? Ipv gelijk het inschrijf geld te verlagen krijg dit geplaar!
Mijn start nr voor dit jaar 51, hopelijk ga ik rond dat nr eindigen in de komende wedstrijden dan ben ik zeer tevreden.
Een korte verkenningsrondje gemaakt samen met noud, die het rondje al op zijn duimpje kon en me zo van tips voor zag.
Toen al moest ik stellen dat het echt afzien werd!!Maar ja wat wil je hier in Nederland heb je niet zoveel van zo’n hoogte verschillen.
De startopstelling ging op z’n belgisch, eerst alle nr met een 9 erin, dan 8, 7 etc en aangezien dat ik 51 heb, stond ik achteraan!!!
Balen moet ik snel starten om zo een goede uitgangs positie voor de wedstrijd te krijgen.
Bij de start ging het al snel mis voor me gingen er liggen waardoor ik tot stilstand werd gedwongen door enkele die in de weg lagen.
Weer snel een zijstapje gemaakt en weer snel door.
Tijdens de gehele wedstrijd werd ik op de hoogte gehouden door Huub, die me melde dat ik rond de 60ste plaats rond zat, ik wou meer dus iets meer afzien, toch zo nog enkele mensen ingehaald, echter de tol die ik daarvoor moest betalen kwam in ronde 5, de kramp kwam opzetten in mijn bovenbenen, het was trouwens ook mijn laatsts te rijden ronden. Net voordat ik ronde 5 in zou gaan kwam de latere winnaar van de wedstrijd me voorbij, het leek alsof ik stilstond.
Jammer maar ik was van de andere kant wel blij, ik was op!!
Ik finishte als 57ste en ben zeer tevreden over deze uitslag en vooral op dit zwaar parcours.

Erik.

De eerste wedstrijd van de beneluxcup 2009 werd verreden in Bertrix. Gelukkig scheen dit jaar de zon en lag er geen sneeuw, dat fietst wel zo lekker.
De ronde bestond uit lange klimmen en lange afdalingen gecombineerd met twee technische stukken. Ik vond de ronde in ieder geval wel mooi en hij was zeker zwaar.
Ik mocht bijna achteraan opstellen maar omdat schuin voor mij ongeveer 10 man vlak na de start haaks rechtsaf het hek inknalden schoof ik al snel wat op. Op de lange klimmen kon ik nog een paar plaatsjes goedmaken en lag ik ongeveer op de 35ste plaats. Maar toen kwamen de technische stukken, de eerste kwam ik goed door maar het tweede stuk was een beetje te moeilijk voor mij en ging ik twee keer liggen. Na het tweede valpartijtje besloot ik de rest maar te lopen, dat ging bij mij sneller. Toen ik echter weer op de fiets wilde springen kon ik niet meer inklikken in de pedalen, bleek dat er steentjes en klei in de weg zaten.
Na het verwijderen van deze vervelende dingetjes kon ik weer verder, maar wel anderhalve minuut verloren, balen!
De rest van de wedstrijd werd dus een inhaalrace, op de lange klimmen won ik aardig wat tijd die ik vervolgens weer gedeeltelijk verloor in dat kleine bosje net na start/finish. Mischien toch eens wat oefenen op zo'n stukjes. Uiteindelijk kon ik nog ongeveer 15 renners inhalen en op de 47ste plaats eindigen, maar van mijzelf had ik bij de eerste 35 moeten zitten! Dus niet geheel tevreden, volgende keer beter.

Peter.

De start ging goed tot de eerste bocht. We gingen de eerste bocht haaks links af. Helaas bleef er iemand met zijn fiets of schoen achter mijn versnellingskabel hangen. Hierdoor schakelde de versnellingen niet helemaal goed. Ik kon toch mijn ritme vinden en ben lekker gaan rijden. Het was een ronde die ik wel leuk vond. Berg op reed ik mijn eigen tempo en kon een paar plaatsen per ronde goed maken. Uiteindelijk ben ik gefinisht  als 34ste.
Na de wedstrijd zijn we nog even bij Kleis en het team(het Ten Veen team) langs gegaan. Hier hebben we nog even zitten bij kletsen. Toen hebben we besloten om maar eens wat te gaan eten. We hebben en lekker frietjes gehad toen alles op was zijn we naar ons logeer adres gegaan. Ook hier hebben we nog wat bij gekletst.
Zondag morgen ging om half 7 de wekker. Om 7 uur zaten we aan tafel te eten om kwart voor 8 ging de bus naar Bertrix. Ik had de race fiets mee genomen en ben gefietst. Op zondag moest de rest rijden en heb hier wat foto’s gemaakt. Kortom het was weer een geslaagd weekendje.

Noud.

Na 2,5 uur in de auto stapten we uit in Bertrix, eindelijk eens een écht mountainbike parcours! Meteen de spullen naar de tent gebracht, ingeschreven, en onder leiding van Noud het parcours verkend. Het lag er zo goed als helemaal droog bij, met wat leuke technischere passages en een aantal afdalingen. Ook de klimmen waren toch wel pittig! Kleis zette nog eventjes de beentjes warm en smeerde een of ander magisch anti-rugpijn spul op mijn rug. Op naar de start. Ik moest vrij ver achteraan starten, maar kon toch nog in een aardige positie de eerste bocht door. Vrij snel daarna ontstond er al een opstopping in een smaller stukje, waardoor iedereen stil stond. Toen we weer door konden rijden zat alles natuurlijk op een gigantisch lint. Het tempo lag minder hoog dan in de vorige wedstrijden, maar het zware parcours zorgde dat er niet veel tempo nodig was om goed kapot te gaan. Ik kwam tussen een aantal jongens te rijden die hetzelfde tempo reden als ik. Toen kwam er weer een technische passage aan, waar ik op een fenomenaal lompe manier ging liggen. Na deze korte onderbreking zat ik al snel weer in een lekker ritme, en kon ik weer terug bij het groepje komen. In de derde ronde realiseerde ik me dat ik, ondanks al het klimmen en de wortels in het pad, nog steeds geen last van mijn rug had! Het groepje viel zo’n beetje uit elkaar, en ik ging alleen rijdend de laatste ronde in. Hier kon ik nog wat mensen inhalen op een brede, lange klim. Ondertussen reed er een van de jongens die ik had ingehaald in mijn wiel. Op het technische stukje ging hij me voorbij toen ik een bocht wat te ruim nam. Echter bij het uitkomen van de laatste bocht voor de finish begon ik te sprinten, en kon ik toch nog een plaatsje pakken. Ik kwam met een tevreden gevoel als 39ste over de streep in mijn eerste Beneluxcup wedstrijd.

Pim.

Vorige week was een behoorlijk intensieve sportweek. Elke dag wel getraind en donderdag zelfs nog de eerste trainingswedstrijd op de opnieuw geopende baan van Baarlo gereden. Hier ging het erg goed. Ik zat in de kopgroep, maar 10 min voor het end reed ik lek dus was het over.
Afgelopen weekend stond al helemaal in het teken van fietsen. Zaterdag ben ik in de Eifel geweest trainen. Hier heb ik 5,5u over een geweldige route gefietst. Alleen maar berg op en af. Dit heeft erg goed gedaan voor de conditie. Alleen had ik de zondag een wedstrijd in Betrix. Hier werd de eerste wedstrijd om de beneluxcup verreden. Hier zijn punten voor het NK te verdienen en het zijn wedstrijden met het hoogste niveau aan de start. Om aan het NK mee te doen heb je 1 punt nodig en die krijg je al vanaf plaats 75. Moet geen probleem zijn zou je zeggen. Maar het valt toch tegen en al zeker als je dags ervoor 5,5 uur getraind hebt. Ik had ook nog eens pech met de loting voor de opstelling. Dus met zowat 125 man aan de start stond ik achteraan. Omdat het in de eerste ronde overal file was en veel lopen op de technische stukken was inhalen erg moeilijk en verloor je veel kostbare tijd. Toch haalde ik bergop vele in en schoof al snel naar een 73e plaats. Dus reed ik in de punten. Toch voelt een 73e plaats niet lekker aangezien er nog veel voor je zitten. Ik wilde er meer inhalen maar op één of andere manier begon het bij mij minder goed te lopen. Ik werd zelfs weer ingehaald door renners achter me. Bergop leek het alsof ik stil stond en de rug begon ook pijn te doen. Ik hoopte dat het weer beter zou gaan maar doordat ik zoveel ingehaald werd en buiten de 75e plaats viel begon het mentaal ook ver achteruit te gaan. Natuurlijk wist ik dat de flinke training van de dag ervoor de oorzaak was maar dat ik zo ver terug zou vallen is niet leuk. Als toetje kreeg ik ook nog eens ruzie met een stomme belg. Hij duwde me in een bocht heel onsportief zowat van de fiets af. Ik werd kwaad en deed hetzelfde terug een paar bochten verder. Hij kwam toen langs me fietsen en begon vanalles in het frans te schelden. Hierdoor raakte ik behoorlijk opgefokt en dat bevordert de prestatie niet. Vanaf toen reed ik ook rond als een kip zonder kop. Eén ronde voor het end zag ik het niet meer zitten en ben ik afgestapt. Als ik de ronde nog uit zou fietsen had ik toch geen punten, een slechte uitslag en ook nog eeens 15 min. langer ellende dus ik vond het goed geweest. Ik heb in elk geval flink getraind en dat zal volgende week positief gaan uitwerken. Dan heb ik namelijk op 1e paasdag een beneluxwedstrijd in Vervier en 2e paasdag een nationale wedstrijd in Nieuwkuijk. In Vervier zal ik in elk geval zeker bij de eerste 75 moeten komen aangezien dit mijn enerlaatste kans is om me te kwalificeren voor het NK. Dit aangezien ik 9 weken na La Palma ga. Maar heb er vertrouwen in dat het goed komt. Als ik kijk hoe hard ik de bergen op vloog in de Eifel dan gaat het de goede kant op. Ik zal in elk geval al goed fit zijn als ik in La Palma aan kom. En vanaf dan gaat er pas echt opgebouwd worden!!!!!! 

Eric.

Goede resultaten tijdens de 1de Bergrace.

Een mooie dag gelukkig een keer geen regen, aangezien we de afgelopen week
Heel veel regen gehad hebben.
Ik heb voor vandaag gekozen voor de 105 minuten, en het parkoers is tijdens de wedstrijd van ons steeds beter geworden.
Ik mocht me als 93ste opstellen, tenminste mijn startnr was dat.
De start geen niet echt lekker,waardoor ik  tijdens de eerste en tweede ronde beetje bij beetje naar voren moest rijden.
Kwam gelukkig ik al snel genoeg in een groepje terecht die ongeveer de zelfde snelheid hadden, dit kon ik maar 4 rondes volhouden, waardoor ik samen met een andere renner samen ben gaan rijden. Hij bleek van ons twee de langste adem te hebben.
De wedstrijd heel kort samen gevat is hij voor mij als erg goed bevallen.
Als 60ste geclasseerd dus ik ben zeer tevreden.

Erik

Ik had start nummer 12 en mocht starten op de 2 rij. De start heb ik bewust rustig aan gedaan omdat het een lange wedstrijd werd namelijk 105 minuten. Door een zandstrook kwam mijn ketting dubbel te zitten in de voorderailleur hierdoor was deze iets verschoven. Bij de verzorging even snel gekeken wat het was maar kon het niet vinden. Maar weer de fiets op en eigen tempo gaan rijden. Al snel ging ik de eerste weer inhalen. Die ik ingehaald had sloten nog aan maar moesten snel genoeg weer lossen.
Ik heb geprobeerd om een zo hoog mogelijk tempo aan te houden. Op anderhalve ronde voor het eind kwam ik bij Wesly Theunissen. Hier ben ik aan voorbij gegaan en Wesly sloot aan. Ik heb de laatste ronde ook nog op kop gereden en wou het eigenlijk niet op een sprint laten aan komen. Maar ik kreeg de laatste bocht een aantal meters maar Wesly sprinten mij nog net voorbij. Ik was helemaal op aan de finish na een wedstrijd allen vol tempo rijden.

Ik eindigde als 46e en ben tevreden met deze plaats.

Noud

Ik had besloten de 150 minuten te rijden voor de bergraceserie, de starttijd is (voor mij dan) veel gunstiger en ik dacht dat een lange wedstrijd voor mij wel goed was.
De eerste wedstrijd van de serie was in Wageningen op een nieuw parcour, maar echt spectaculair was het niet. De omgeving is mooi, maar voor een wedstrijdrijder waren er geen echte uitdagingen. Alles was of vals plat omhoog of vals plat omlaag.
Dan mijn wedstrijd; mijn start was erg rustig vanaf plaats 237 en omdat ik weigerde door twee gigantische waterplassen te rijden werd ik nog door veel mensen ingehaald. De eerste ronde zat ik vast in de file dus besloot ik deze ronde te gebruiken als verkenning. De volgende ronden kwamen er gaten en ging ik van groepje naar groepje opschuiven.
Op drie ronden voor het einde fietste ik een grote groep voorbij en werd ik een beetje overmoedig. Ik dacht flink te versnellen en de hele groep te lossen maar dat lukte maar gedeeltelijk, er bleven er zes in mijn wiel plakken. En toen de laatste ronde inging en mijn lampje langzaam uitging kwamen deze rijders weer voorbij.
Maar vooruit, op de laatste ronde na ging het best aardig en werd ik uiteindelijk 64ste.

Peter.

Na een zondag geen wedstrijd, mochten we vandaag gaan knallen in Wageningen. Ik had er zin in, en hoopte dat het vandaag beter zou gaan dan in Honselersdijk. Goed warm gefietst, rondje verkend. Het rondje was veel rechttoe rechtaan, zonder technische stukjes helaas. Toen op naar de start. Daar kon ik nog net op tijd het goede startvak in, degene die na mij er in wilde werd gezegd dat hij te laat was, en dat hij achteraan moest starten. Ik had nummer 47, wat gezien de opkomst van een 200 man toch een aardige positie was! Bij de start schrok ik eventjes van het tempo van de grote mannen. Toch proberen mee te komen en een goed plaatsje te verwerven. Dat lukte vrij aardig, maar na een ronde bleef het tempo hoog dat ik het niet kon volgen. Ik verloor plaats na plaats aan Amateurs die verder achteraan waren gestart, en nu gas konden geven. Na verloop van tijd kwam ik met nog een van de andere spaarzame nieuwelingen samen te rijden. We raapten een andere man op, die op de rechte stukken (en dat waren er veel!) een beetje tempo maakte. Uiteindelijk ging het weer te hard voor mij, maar in de laatste ronde kwam ik toch nog een stukje terug, waardoor ik een eindtijd van 1 uur 23 minuten en 31 seconden neerzette. Dit was goed voor een 79ste plaats overall, en 20ste in de klasse t/m 20 jaar.

Pim.

Vandaag was het voor mij de 2e mtb wedstrijd en de 1e Berg Race.
Mijn supporters en ik waren 3 uur voor de start van de Heren 105 aanwezig in de KTM Team tent.
Na Berlicum wou ik pas weer wedstrijd gaan rijden als ik goed getraind had! Nou dat had ik gedaan.
Vandaag kon ik me weer eens testen hoe het zat met mijn vorm.
Ik had laat in geschreven dus moest achter aan starten. Ik stond op de 144e start plaats.
We stonden met 4 renners van het KTM team aan de start ik stond als laatste van de 4.
De start ging zeer goed, was al na 500m behoorlijk naar voren gereden, wel met veel geduw en getrek.
De eerste rondes ging ik als een speer, haalde de een na de ander in, reed in 4 rondes naar een 28e plek.
Ik had al 110 man ingehaald. Voelde me ook zeer goed, had niet verwacht dat het zo goed zou gaan!
Na die 4 rondes kwam ik bij een renner die het zelfde tempo als mij reed. Ik zei kom op samen verder.
Dat werd ook gedaan, toen ik wou overpakken, schoot mij de ketting eraf. De jonge die bij me reed duwde mij verder tot dat ik de ketting er weer op had.
Ik dacht zo kan het ook nog, vond dat het leukste moment van de wedstrijd haha
Ik heb een tijdje met hem samen gereden. We zaten 20 seconden voor een grootte groep van 10 man.
Vanuit die groep maakte eentje de overstap om naar ons te rijden, toen waren we met zen drieën.
We raapten nog een paar man op die zich vervolgens bij ons aanklampte. En na een tijdje weer loste.
Zo ging het de hele wedstrijd. Een paar keer ging die wat uit de groep van 10 kwam ervandoor maar ik zat zo weer in zijn wiel.
Dat heb ik tot de laatste ronde kunnen vol houden toen zijden mijn benen dat het genoeg was geweest en viel bijna helemaal stil.
Ik heb de laatste ronde op het binnenblad uitgereden en kwam toch nog als een knappe 33e over de streep. Mis toch nog wat duur! In totaal deden er ongeveer 200 man mee!   
Voor mij was dit een goede zaak voor de Moraal na Berlicum waar het niet zo erg goed ging.
Op naar de volgende wedstrijd!

Thom.

Ik had er vandaag eens echt veel zin in, ondanks dat het parcours mij echt niet lag. Veel rechte paden en lang vals plat naar boven zijn dingen die ik vreselijk vind, maar ja, het is voor iedereen hetzelfde. Alleen niet iedereen kan hetzelfde en dus rijd de een dan ook harder dan de ander. Mijn start was goed, ging als zesde de eerste bocht in. Echter op het einde van het eerste lange stuk vals plat lag ik, voor mijn gevoel, al 60e. Na twee rondes ben ik zwaar gedesillusioneerd afgetsapt, want zo wil ik mijn laatste wedstrijdseizoen niet afsluiten. Er zal iets moeten veranderen, want zo is er geen lol meer aan te beleven!

Tja..............

Leon.

Een geheel droge wedstrijd in Honselersdijk

Vandaag de 2de wedstrijd van het zomerseizoen gereden in Honselersdijk. De ronde lag er gelukkig droger bij dan vorig jaar, maar de grond “zoog” ontzettend waardoor het een zware wedstrijd zou worden. En voor mij een hele vreemde wedstrijd; diegene die mij een beetje kennen weten dat mijn intervalvermogen niet mijn sterkste punt is maar dat ging juist ontzettend goed. En op de rechte stukken was ik niet vooruit te branden, terwijl mij dat normaal juist goed afgaat.
Na de start kwam ik al gauw in een groepje te rijden rond de 24ste plaats, op de rechte stukken verloor ik ongeveer 50 meter welke ik dan op de klimmetjes weer inliep. Echter twee ronden voor het einde verloor ik veel tijd bij het aannemen van de bidon. Toen ik deze verloren tijd weer in wilde halen kwam ik een zeer dwarse veteraan tegen die er werkelijk alles aan deed om mij achter zich te houden, dus weer tijd verloren.
Ik had de moed al verloren om het groepje nog in te halen, maar gelukkig voor mij vielen er drie terug uit het groepje waarvan ik er nog in kon pakken. De andere twee bleven mij in de sprint nog net voor. Maar uiteindelijk de 28ste plaats, dus nog best aardig.

Peter.

Honselersdijk de start ging niet echt geweldig. Er viel een gat voor mij en niemand wou het dicht rijden. Op singel track heb ik het gat toch maar dicht gereden. Na een ronde weer een beetje bekomen van de start en toen kon ik lekker tempo gaan maken. Ik kon 5 plaatsen goed maken maar kwam alleen te rijden. Lekker een strak tempo gereden en liep in op de voorgangers.
Toen ik eenmaal bij de voorganger aanwas gekomen even lekker in het wiel gehangen. Maar op een stukje van gras naar weg maakt hij een stuurfout. Ik moest hard in de remmen en schoof met het voorwiel onderuit. Gelukkig maar een beetje het vel van het scheenbeen en bil. Maar toen weer de fiets op en geprobeerd het gat weer dicht te rijden. Maar ik kreeg het niet dicht. Tot de laatste rond alleen gereden en links en rechts nog wat ingehaald.
De laatste ronde ging het lampje langzaam uit en vanuit achteren kwamen ze mij bij en de laatste halve ronde moest ik er 2 laten gaan zat helemaal stuk. Het laatste stuk van de ronde nog volle bak moeten rijden om nog 2 jongens voor te blijven. Uiteindelijk gefinisht als 37ste  en ben redelijk tevreden.

Noud.

We waren mooi op tijd in Honselersdijk, waar de tweede wedstrijd van het seizoen gehouden zou worden. Na eventjes het rondje verkend te hebben met Noud en Peter, zijn we terug naar de tent gegaan, en hebben we naar de wedstrijd van Leon en Peter gekeken. Daarna eventjes opgewarmd op de tacx, en ik was klaar voor de wedstrijd (dacht ik). De start ging wel aardig, ik lag rond de 20ste plaats. Echter, na een halve ronde voelde ik dat het écht flink pijn zou gaan doen vandaag. Binnen de kortste keren blokkeerde ik ook zo’n beetje. Ik probeerde in groepjes te rijden wind in, maar het tempo lag voor mij te hoog, en ik moest keer op keer lossen. Langs de kant werd ik regelmatig opgepept door Wil en Leon, wat dan weer eventjes zorgde voor een beetje power. In de laatste ronde heb ik het allerlaatste kleine beetje wat ik nog in mijn benen had gegeven. Het liep vandaag niet lekker, dus mijn 30ste plaats viel me nog mee. Komende weken ga ik gewoon weer goed trainen, dan gaat het volgende keer hopelijk beter!

Pim.

Gemixte gevoelens over eerste wedstrijd Berlicum

Een aantal renners zullen aan de eerste wedstrijd van het seizoen met gemixte gevoelens terugdenken. Ik in ieder geval wel, want al met het inklikken van de schoen in het pedaal ging het mis. Nadat de dag zo goed was begonnen voor mij. Bij het inschrijven naar de startlijst gekeken en zag toen dat ik als 13e mocht oprijden, wat later dus op de eerste rij betekende. Voor het eerst in mijn sportieve carriere op de eerste rij, wauw!!!! Maar zoals gezegd was het eigenlijk al in de eerste meter einde oefening. Ik klapte met mijn scheenbeen op de pedaal en verkrampte van de pijn. Toch maar alsnog gestart want ik moest toch mee en kon als ongeveer 30e de eerste bocht inrijden. En de stukken daaropvolgend kon ik nog wat plekken goed maken, maar na een halve ronde begon de pijn steeds erger te worden en maakte ik ook steeds meer stuurfouten. De concentratie en motivatie vloeide uit mijn lichaam en aan het einde van de eerste ronde ben ik de teamtent op gaan zoeken. Dus gaan we deze week maar weer fatsoenlijk trainen om in ieder geval komende zondag in Honselersdijk weer een beetje normale uitslag te rijden.

Leon.

De eerste wedstrijd van het zomerseizoen stond zoals gewoonlijk gepland in Berlicum. De weergoden waren de masters dit jaar niet gunstig gezind want op de heenreis begon het al te regenen. De regen hield gelukkig net voor de start op, maar het kwaad was al geschied; het parcours was omgetoverd in een grote modderpoel. Ik mocht als 24ste opstellen en was er bang voor erg veel ingehaald te gaan worden aangezien ik alleen nog maar duurtrainingen had gedaan. Dat viel echter nogal mee, ik kwam de eerste ronde als 32ste door en daar ben ik de hele wedstrijd zo ongeveer bebleven.
Alleen de laatste ronde was het beste eraf, maar daar hadden meer renners last van en zo kon ik op de 31ste plaats finishen. Gezien mijn huidige vorm moet ik daar erg tevreden mee zijn.

Peter.

Vandaag was de eerste wedstrijd van het seizoen in Berlicum, voor mij ook de eerste bij de Beloften. Ik was al vroeg aanwezig in de Weys KTM racing tent. In de tent stond de tas met de nieuwe kleren al te wachten. Ik heb me dit keer zeer goed warm gereden. Ben eerst een rondje over de weg gaan rijden, daarna heb ik ongeveer 20 minuten op de taxc gereden. 5 minuten voor de  wedstrijd ben ik naar de start gereden. De start ging best goed, kon aardig volgen. Heb 2 rondes een goed tempo kunnen rijden daarna ging het per ronde slechter tot de laatste waar ik de wedstrijd heb moeten verlaten. Als ik nog 1 ronde had gereden was ik ergens in het water in geduikeld. Ik heb de hele maand januari en de halve februari niet kunnen trainen, wegens een pijnlijke ontsteking.
Van de Doktor moest ik tot de carnaval rust houden. Met de carnavals vakantie ben ik op wintersport geweest, kom ik terug krijg ik 2 dagen last van de griep.
Daar had ik onder wedstrijd ook best last van! Hoop dat het vanaf nu echt kan gaan beginnen!!!

Thom.

Mijn eerste wedstrijd bij de amateurs.
De start ging niet echt lekker ik verloor al gelijk een aantal plaatsen. Berg op kon ik weer een aantal plaatsen goed maken. De eerst ronde reden we met een grote groep maar deze werd de tweede ronde al weer een heel stuk kleiner. Ik zat in een groep van 5 man en kon het makkelijk volgen en ben door gaan schuiven. Ik kwam weg maar nam er een mee. Hier heb ik goed mee samen gewerkt en hadden een redelijk gat. Maar ik moest het een beetje laten lopen en heb een beetje gas terug genomen. Maar na een ronde begon het in een keer erg lekker te lopen en kon zo nog een paar plaatsen op schuiven.
Ik ben gefinisht op een 42e plaats hier ben ik wel tevreden mee gezien mijn voorbereiding.

Noud

In Berlicum was de eerste vuurdoop bij de elite. Ik had vooraf al geen verwachtingen want ik was de hele week ziek geweest en de vastelaovend had ook zeker geen goed gedaan. Maar had er wel zin in. Met zo'n 70 man aan de start op een parcours met alleen maar lange rechte stukken over zuigend gras vol in de wind. Verschrikkelijk parcours als je niet lekker eraan bent!!
Mijn start was eigenlijk heel goed. Na 2 bochen lag ik 18e maar al gelijk voelde ik dat het tempo veel te hoog lag. Ik werd dan ook al snel van alle kanten voorbij gereden. Het leek wel alsof ik stil stond. Het liep ook echt niet bij mij. Ik had een brandend gevoel in de keel en kreeg daarom niet goed lucht. Mijn benen wilden ook niet meewerken. het leek alsof alle kracht langs de pedalen ging. Toen ook nog eens op een modderig stuk iemand voor me ging liggen moest ik van de fiets af en een stukje rennen. Iedereen walsde over me heen. Nee he dacht ik. Na een halve ronde keek ik eens achterom. Bleek dat er nog maar 2 man achter me zaten. Wat een ellende. Aangezien dit een behoorlijke mentale dreun was liep werkelijke niks meer. Iedereen fietste in groepjes en ik fietse alleen. Na 2 ronden begon het brandend gevoel weg te gaan en mijn  tempo ging omhoog. Ik begon zelfs al fietsers in te halen. Jippie ik wordt in elk geval geen laatste. Ik kreeg zelfs en grote opleving en het begon bij mij weer op fietsen te lijken. Maar zo snel de opleving kwam zo snel was die weer weg en weer liep het voor geen meter. Ik had iemand al 2 ronden in mijn wiel maar overnemen deed hij niet. Na weer een ronde ellende kreeg ik weer een opleving en haalde weer wat fietsers in. Maar alweer zakte ik van het ene op het andere moment ineen en ik reed weer als een krant. Een erg natte krant zelfs. De meesten waren met dit gepruts al afgestapt maar ik bleef toch doorfietsen in de hoop weer een opleving te krijgen. En ja hoor een ronde voor het end kreeg ik de beste opleving van de dag. Aangezien we al 1 uur en 45 min. onderweg waren begonnen bij veel mensen de benen leeg te lopen en die sprokkelde ik dan op. Zo haalde ik toch nog een hele meute in. Toen ineens een groep van 4 man voor me opdook begon ik zelfs nog harder te fietsen want die wilde ik dan ook nog ff te grazen nemen. Maar helaas ik werd met de gene voor me als eerste uit de wedstrijd gehaald omdat we anders te lang nog zouden fietsen na de aankomst van de winnaar. Beetje jammer anders had ik er nog wel een 5 ingehaald. Maja wat maakt het ook uit als je achterin fietst. Wat ik geworden ben weet ik niet. Ergens in de 40 of begin 50 denk ik.

Eric.

De kop is eraf vandaag dus de eerste wedstrijd van 2009, voel goede moed richting berlicum echter er was iemand vergeten de kraan dicht te draaien.
Daarom werd het inrijden wel wat moeilijker, maar het rondje is al jaren weinig veranderd. Van tevoren even op de tax gezeten om toch een beetje warm te worden.
Als 21 opgeroepen worden is wel anders dan normaal, dit dankzij de lotingen. De start ging als normaal te langzaam en bij de eerste bocht bleek dat ik aan de verkeerde zijde zat. Waardoor ik genoodzaakt was even te gaan wandelen. Voor de rest liep het rondje steeds fijner, het regenen was gelukkig gestopt. Zonnetje kwam erdoor waardoor het parcours beter werd. Ondanks 1 stuurfoutje waardoor ik onderuit ging ben ik zeer tevreden over mijn eerste wedstrijd van het seizoen.
Een 57e plaats van de 110 was het resultaat.

Erik.

Berlicum zou mijn eerste nationale wedstrijd zijn. Ik wist ondanks de verhalen van teamgenoten niet helemaal wat ik er van moest verwachten, dus de dag tevoren voelde ik toch wel wat spanning. Op de heenweg kwam de regen met bakken uit de lucht, maar eenmaal gearriveerd was het prachtig weer! Het lekkere zonnetje en de gezelligheid overal deed de spanning wegebben.
Ik mocht op de tweede rij starten. Bij de start lag ik rond de 25ste plaats, en deze kon ik houden tot boven aan de zandberg. Op het hobbelige stuk erna kwam er echter een hele rits renners mij voorbij, ik merkte dat ik gebrek aan snelheid in de benen had om de eerste ronde mee te knallen. Ik kwam een tijdje alleen te rijden, wat vrij zwaar was op de stukken wind in. Ik kwam in een groepje terecht, af en toe wegspringend naar een nieuw groepje, af en toe genadeloos hard gelost wordend, kwam ik achter twee dames uit, waar ik meer dan een ronde achter heb gereden. Zo kwam ik wat verder voorin te rijden. Uiteindelijk moest ik lossen. Ik had eindelijk een lekker ritme, en in de laatste ronde kon ik nog wat gas geven, dit leverde nog wat plaatsjes op. Met nog een paar honderd meter te gaan raapte ik een andere renner op, en kwam er achter dat er nog iemand in mijn wiel zat. Het draaide uit op een sprintje, wat ik met mijn állerlaatste kracht nog net kon winnen.
Het eindresultaat was een 25ste plaats, waarmee ik helemaal niet ontevreden ben!

Pim.

Trainingsweekend "De Bloeiende Berg"

Afgelopen weekend zijn we met het team op trainingskamp geweest in Schweiberg, Zuid-Limburg. Vrijdagavond zijn we om 7 uur vanuit Baarlo vertrokken richting het Zuiden, waar we een uurtje later arriveerden. Na de appartementen in hotel De Bloeiende Berg te hebben bekeken, hebben we nog een gezellige avond gehad. Voor zaterdagmorgen stonden de opnames voor een promotiefilm op het programma. Met teammaat Thom als gids zijn we de Schweibergse bossen in gegaan, zodat cameraman Sander wat mooie shots van ons kon maken. Na de lunch zouden we flink gaan trainen. Noud en Thom hadden de route voor die training afgelopen woensdag al verkend, maar wilden alleen verklappen dat het een leuk, maar loodzwaar rondje was. Eenmaal op de fiets, dook Thom al binnen een kilometer precies tussen twee snoeren prikkeldraad door een wei in, wat gelukkig goed afliep. De route bleek inderdaad prachtig, en loeizwaar te zijn! Er zaten leuke afdalingen, lange steile klimmen en technische stukken in. Op het drielandenpunt stond onze verzorging (Wil Nijssen, Sander Jans en Jos Wetzels) klaar met een lekkere kop soep! Na ongeveer 4,5 uur getraind te hebben kwam iedereen half dood aan in de Bloeiende berg, waar we heerlijke pasta te eten kregen. Toen was het ‘pakjesavond’. Iedereen kreeg nieuwe Schwalbe bandjes en Northwave spullen. Om 8 uur stonden we met z’n allen op de bowlingbaan in Valkenburg, waarna we nog naar een gezellig cafeetje zijn gegaan. Zondag zouden we terugrijden richting Baarlo. Iemand had het idee gekregen die 100 km op de fiets te gaan doen, dus om half 11 stapten we bij windkracht 5 en temperaturen rond het vriespunt op de fiets. Na 2,5 uur was ik echter K.O., dus ben ik in de bus gestapt. De rest fietste door. Toen iedereen in Baarlo terug was, hebben we nog eventjes WK cyclocross gekeken. Ik wil graag nog wat mensen bedanken voor dit geweldig gezellige, leerzame, en zware weekend. Wil en Leon, hartstikke bedankt voor het regelen van het weekend. Sander Jans van wil ik graag bedanken voor zijn technische assistentie en het materiaal. Fam. Wetzels, hartstikke bedankt voor het onderdak! Sander Nijssen wil ik graag bedanken voor de prachtige promotiefilm die binnenkort nog op deze site gaat verschijnen.

Pim.

Dit weekend was het trainingsweekend en ik ging er goed fit heen. Had de hele week al flink wat uren getraind dus die uren van dit weekend kwamen goed uit.
Op de zaterdag een erg mooie tocht door de Belgische en Limburgse heuvels. Ik merkte dat er nog flink aan de conditie gewerkt moet worden maar de hele dag ging allemaal erg makkelijk. Helaas wel 2x lek. Maja shit happens. Na een dikke 5 uur getraind te hebben die dag zat het erop en konden we een gezellige avond in. Allereerst Bowlen. Hier bleek duidelijk uit dat ik het beter bij het fietsen kan houden. Maja was ook niet echt eerlijk. De bowlingballen waren vierkant! Na een uur was het goed geweest en toen zijn we Valkenburg in getrokken. We kwamen in één of ander karaoke cafe terecht. Karaoke was er genoeg al werd je er soms niet erg vrolijk van (Zeker niet als Nielen meent mee te kunnen zingen). Maargoed. Helaas was de avond al snel om aangezien de meeste van het team eruit zagen als omgewarmde lijken. Sommige hadden toch flink wat te lijden gehad tijdens het trainen. We zijn terug na onze huisjes gegaan om een goede nachtrust te krijgen.
De zondag brak aan en na een stevig en goed verzorgd ontbijt van Wil vertrokken we op de racefiets richting Baarlo. Nu hoor je me niet snel klagen met fietsen, maar als het vriest, hard waaid en een beetje sneeuwt dan kan je, je voostellen dat het erg koud is. Ik vroor zowat kapot en had er dan ook weinig lol aan. Tot Wil met de auto voorbij kwam en ik hieruit mijn normale leren winterjas kon halen. Na een 4,5 uur kwamen we dan in Baarlo. Ik heb dit weekend lekker getraind en ben er gelukkig niet vermoeid van geraakt. Dus morge gaat het trainen gewoon weer verder.

Eric.

Vrijdagavond was een gezellige avond we hebben gewoon in het appartement gezeten en wat gekletst.
Zaterdag er was eer strak schema. ’s Morgens zouden we een filmpje op nemen. Dit was erg intensief we moesten veel klimmen en afdalen. Maar het was zeker een geslaagde morgen.
’s Middags hebben we een leuke ronde gereden. Maar helaas begon het al slecht we waren net vertrokken en toen vloog Thom tussen de prikkeldraad door gelukkig geen schade. Maar weer met zijn allen verder gereden en toen had Leon lek. We hadden in de eerste kilometers al flink wat tijd verloren. Dus heeft Thom de ronde een flink stuk ingekort. De bospaden waren goed te rijden doordat ze bevroren waren. Er zaten leuke klimmen en nog leukere afdalingen in. Ik had het erg na mijn zin. Toen we bij het drie landenpunt aankwamen stonden Jos, Sander en Wil daar met de auto. Hier hebben we nog even een lekker soepje gekregen. En zijn we weer verder gegaan. Eenmaal terug bij de appartementen hebben we ons lekker gedoucht. Na het douchen hebben we heerlijke spaghetti gehad. En ’s avonds nog een uurtje gaan bowlen in Valkenburg. Na het bowlen nog even een kroegje mee gepikt en toen terug naar Schweiberg.

Zondag morgen. Half 9 hadden we ontbijt. Na het ontbijt hebben we onze tassen gepakt.
Toen hebben we ons omgekleed voor de tocht per race fiets naar huis. Het begon een beetje met sneeuwen maar zette gelukkig niet door. Onderweg geen problemen gehad dus hebben we lekker naar huis kunnen hobbelen. Lekker niet echt het was waterkoud door de oostenwind. In Baarlo aangekomen nog even bij wil een warme chocomel gedronken en naar huis gegaan.

Het was een zeer gezellig weekend zeker voor herhaling vatbaar. Iedereen bedankt.

Noud

Afgelopen vrijdag (de 30ste jan) was het zover het trainingsweekend/fotoshoot, tussen 7 en half 8 vertrokken we richting schweiberg.
We hebben van de fam wetzels de beschikking gekregen over twee appartementen en de garage(iedereen had zijn mtb en racefiets bij zich).
Zo hadden de renners een eigen appartement en het  “management”, er was genoeg plaats en ik had zelfs een complete kamer voor mij alleen.
Ik heb goed kunnen slapen en geen geluidsoverlast gehad...

Zaterdagmorgen half 8 op staan en rond half 9 klaar in de teamkleding aan een gedekte tafel aanschuiven voor een goed ontbijt, deze dag zal zwaar genoeg worden.
Niet alleen door de kou maar ook de trainingsrit zal zwaar genoeg worden.
Onze “director Sander N” had leuke ideeen mbt het filmen van ons onder de diverse omstandigheden, snelle, technische afdalingen, beklimmingen, en het rijden op de weg, zeker de technische afdalingen waren leuk, we mochten enkele keren oefenen, wat wel leuke ervaringen voor enkele van ons opleverde.
Smiddags was het zover de trainingsrit, er was geteld op ongeveer 70 km , maar dat is wegens de drie keer lek rijden ingekort ook mede door de vermoeidheid van vanmorgen die nog in de benen zat. Het was de moeite waard.
S’avonds eerst surprise gehad, de sint was lekker vroeg dit jaar……….daarna heerlijk pasta gegeten!! Daarna begon de wedstrijd op de bowlingbaan……..onder genot van een lekker biertje!!

Zondagmorgen weer om half acht op, lekker ontbeten. Daarna alles opgeruimd en al onze spullen ingepakt. Toen begon de rit terug op de wielrenner…..wat bleek maar 90 km te zijn……we vertrokken om half elf en waren rond drie uur terug in baarlo en wat voelde onze benen zwaar aan, al die biertjes waren weer verbrand!! Mede door de harde en koude wind was het een zware tocht…..Het viel op dat onze normaal zo spraakzame Peter gedurende de rit ook een stuk rustiger werd en al die praatjes verdwenen.

Het was een zeer geslaagd weekend!!!!

Erik

p.s. Hierbij wil ik de familie Wetzels hartelijk danken wederom voor hun gastvrijheid.

Laatste Bedicup wedstrijd in Sevenum

Vandaag stond de laatste wedstrijd van de Bedi-cup, Sevenum, op het programma. Het rondje was uitgezet door onder andere Peter Nielen, dus ik was benieuwd. Ik had het rondje een keer of vijf verkend, en ik vond ‘m wel leuk! Stukken lose zand, drie steile klimmetjes met bijbehorende afdalinkjes tegen een geluidswal op, heel wat leuke bochtjes en een stuk zompig gras. Bij de start zat ik er wel aardig bij, maar moest in het losse zand al meteen een minder goed spoor nemen omdat er voor mij al twee gingen liggen. Na eventjes worstelen zat ik dan op de zevende stek. Voor mij reed Jeroen Leijsten, die niet helemaal lekker in zijn ritme leek te zitten. Ik ging hem voorbij, waarna ik achter Peter Huntjens en Tim Jongen aan reed. Op de kleine klimmetjes pakte ik een aantal meters, die ik op een loopstukje weer af moest geven. Uiteindelijk had ik het gaatje bijna dicht, toen er twee masters passeerden die mij enigszins hardhandig aan de kant duwden. Het gat was weer groter, maar ik had een lekker gevoel in mijn benen, en kon het weer dicht rijden. Tim had echter al een flink stuk gepakt op Peter. Ik reed een stukje achter Peter, en reed het gat zonder al te veel moeite dicht op de klimmetjes. Toen Peter dacht ergens een kortere weg gevonden te hebben, die toch niet korter bleek te zijn, ging ik hem voorbij. Op de volgende klim pakte ik 25 meter, en op het modderige stuk erna nog een handjevol. Toen was het gat al vrij groot, en bij ieder klimmetje groeide mijn voorsprong. Ik kwam zelfs nog een keer dicht bij Tim, maar toen was de tank wel een beetje leeg. Daarna nog de wedstrijd van de amateurs gekeken,  in het restaurantje de huldiging gekeken en aan het eind van de dag met een tevreden gevoel huiswaarts gegaan.

Pim.

Met de zomer op komst is het eens leuk om de doelen voor dit jaar te vertellen. Ow laat ik eens eerst even zeggen dat ik gister in de wedstrijd van Sevenum 7e ben geworden. Verdere uitleg is niet nodig want was gewoon bagger van mij!

Deze zomer zal alles anders worden. Ik heb helaas een flinke trainingsachterstand maar dat hoop ik nog gedeeltelijk goed te maken voor het seizoen op 7 maart begint. Ik heb heel veel krachttraining gedaan in de fitness en hopelijk gaat dat wat opleveren in de zomer. Dit wordt mijn eerste jaar elite en ik ga er niks van verwachten. Zeker de eerste 2 maanden verwacht ik achterin te fietsen en  met de wedstrijd beter te worden. Mijn echte vorm zal er pas zijn na juni. Ik ga namelijk in mei 10 weken op buitenlandse stage en zoals het er nu uitziet is de stageplaats LA PALMA!! Paradijs voor fietsers! Ik hoop hier buiten al het werk aan mijn stageopdracht kei veel te trainen in de bergen daar. Zeker in de avond uren zal ik nergens anders dan op de fiets te vinden zijn. Met een 20 uur trainen in de week en dat 10 weken lang zal dat mijn conditie wel goed doen. Hopelijk gaat deze stage dus door. En lukt het hier niet dan zoek ik een andere plek met bergen en zon.
Mijn hoofdoel blijft het fietsen op de MTB. Maar ik hoop ook wat grotere wedstrijden op de weg mee te fietsen als gastrijder bij een ander team. Ik zit nog altijd in het Weys KTM Team en daar heb ik het goed naar mijn zin. Er wordt veel voor me gedaan en alles is er goed geregelt dus ik hoop deze zomer wat terug te doen met goede resultaten!
Dit was het eigenlijk wat ik over mijn doelen kwijt wilde.. Echt doelen heb ik dus niet maar ik wil dit jaar vooral genieten van het fietsen zonder druk aan de start. Dit was vorig jaar wel anders. Verwachte teveel van mezelf en als dan dingen tegenzit dan gaat de lol van het fietsen af en juist dat is niet de bedoeling!!

Eric.

De wedstrijd in Sevenum heb ik gebruikt om te kijken waar ik weer aan moet gaan werken om op niveau te komen voor het zomerseizoen. Hier kan ik kort over zijn want het enigste dat goed ging is mijn techniek, maar die was als altijd oke.

Als een van de laatsten gestart en als na 100meter blijf teamgenoot Peter met zijn stuur in het hek hangen, waardoor hij met een mooie salto van zijn fiets stapte. Ik zou er een 8.9 voor gegeven hebben alleen de landing was iets minder uitgevoerd. Na de eerste aantal rondes het vrij rustig aan te hebben gedaan kon ik toch een vrij aardig ritme vinden om de laaste paar rondes door te komen. Was inmiddels opgeklommen naar een 15e plaats had Peter die voor me reed constant in het zicht, maar kon niet echt dichterbij komen. In de laatste ronde kwam koploper Gody Jacobs mij voorbij gereden en kon bij hem een halve ronde aanklampen, waardoor ik heel snel naar Peter toe kon rijden. Deze was bij mijn aankomst behoorlijk total los en hoefde dus niet heel erg veel moeite te doen om hem voor te blijven. Ik kwam dus als 14e over de finish, een resultaat waar ik achteraf toch nog vrij tevreden ben.

Leon.

De laatste wedstrijd van de Bedicup werd net als het afgelopen jaar verreden op de Schatberg in Sevenum. Door het slechte weer van de afgelopen week dreigde het een modderballet te worden, maar de zon op zaterdag en zondag maakte veel goed. Alleen de grasstrook was loodzwaar! Dus als je dacht te herstellen van de klimmetjes en het vele aanzetten na de bocht, kwam je bedrogen uit.
Dan de start van de wedstrijd; voor mij ging die wel redelijk goed. Ik ging in ongeveer 15de positie richting het strand en kon binnendoor, net langs het hek, nog wat mannen inhalen. Maar aan het einde van het hek staken een paar pinnen uit en daar bleef ik achter haken, wat een mooie salto opleverde. Zo'n salto is best leuk, alleen dat landen... Na dat landen fietsten nog een paar man over mij heen, maar wie gaat dan ook midden op de ideale lijn liggen.
Dus maar opgestaan, ketting erop gelegd, verteld dat het hek gemaakt moest worden en weer verder gereden (met wat extra koeling aan de linkerkant).
Omdat ik nu laatste lag mocht ik aan een inhaalrace gaan beginnen en dat ging eigenlijk nog best aardig. En ook nog best lol gehad onderweg... Voor de ogen van Leon, Erik en mij deden Niels de Bakker en Sjoerd Engels nog aan kegelen boven op de geluidswal. Niels won en Sjoerd lag bijna op het fietspad langs de middenpeelweg!
Na een half uur hield mijn opmars een beetje op en na 45 minuten was de tank echt helemaal leeg en heb ik de wedstrijd rustig uitgefietst. De uitslag deed er eigenlijk niet meer toe, ik heb van het weekend genoten.

Op naar het trainingsweekend en de zomercompetitie!

Peter.

Met een heerlijk zonnetje op de rug gingen de elite/amateurs van start.
Een ronde die mij wel ligt. Met kort draaien, keren en de korte stukken bergop. Bij de start kon ik goed mee en kwam bij mijn teamgenoot Thom  te rijden. Het tempo kon ik goed volgen tot ik een stuurfout maakte en even zand moest happen. Weer snel op de fiets maar kon geen aansluiting met Thom meer krijgen. Wel kon ik nog aansluiten bij Roy Joore. Na een halve ronde ging ik hem voorbij. Ook nu ging het fout. Door te laat te remmen schoot ik rechtdoor en mijn wiel schoof langs de verkeerde kant van het ijzeren paaltje. Daar lag ik weer op de grond. Zo was ik gewoon plaatsen  aan het weggeven. Uiteindelijk ben ik Roy weer voorbij gegaan en heb ik de 10e plaats kunnen handhaven.

Het was een wedstrijdronde die mooi was opgezet.

Noud.

De wedstrijd in Sevenum kon en mag ik niet missen. Dat is namelijk het mooiste rondje voor de mountainbikes, aardig technisch. Ik deed zo als gewoonlijk mee bij de amateurs. Het waren er meer als normaal. Met veel kanshebbers voor de overwinning.
De start ging best aardig de eerste ronde reed ik goed naar voren. Daarna heb ik mijn tempo gezocht, het ging redelijk goed, tot dat ik pijn begon te krijgen aan mijn rug. Dat waarschijnlijk door mijn zithouding komt. Maar daar wordt aan gewerkt!!
Na een paar rondes werd de pijn in de rug behoorlijk! Gelukkig hoefde ik nog maar 2 rondes.
De laatste ronde ben ik alleen in gegaan op een 9e plek. Zo ben ik ook  over de streep gegaan.
En nu flink aan de bak voor het seizoen. 

Thom.

Het is een wedstrijd om niet meer te veel op terug te blikken en jammer genoeg tengevolge van mijn materiaal. Maar om te verduidelijken wat ik bedoel: het is zondag 25 januari de laatste wedstrijd van de bedi-cup en tevens georganiseerd door twc noord-limburg waar ik lid van ben. Tijdens het inrijden bleek het parkoers lekker gevarieerd te zijn, leuk en uitdagend behalve het zompige stuk rondom het water dan. Bij de start kwam ik redelijk wegen en bij de eerste bocht nog enkele rijders voor bij gestoken op het strand de rechterlijn aangehouden ipv de linkse lijn, die peter nam. En dit scheelde al gelijk enkele plekken. De eerste ronden nog wat oponthoudt gehad maar dat is normaal. De tweede ronde zat ik niet meer zo lekker op mijn fiets het leek alsof mijn zadel aan het kantelen was, ik kon geen kracht meer op de pedalen uitoefenen en kreeg veel last van mijn rug. Wil heeft de daarop volgende ronde de zadel weer recht gezet, dus ik had mijn race weer hervat, maar de daarop volgende ronde was weer de kracht weg de zadel was weer gekanteld. Toch nog een keer gestopt om te kijken wat er was, toen viel het me pas op de zadelpen was helemaal verbogen. Ik heb toen maar de wedstrijd gestaakt, om verdere eventuele blessures of schade te voorkomen. Jammer maar helaas, ik had er zin in.

En nu op naar het trainingsweekendje!! Hopelijk gaat het daar wel goed.

Erik.

Trainingsdag Weys KTM Racing Team

Ons eerste gezamelijke trainingsdag van het team stond op zaterdag 17 januari gepland met vertrek om 10.30u. vanuit Baarlo. Iedereen had er zin in, maar ook een beetje gespannen omdat we, tenminste de meeste van ons, voor het eerst in hun leven op een wielerbaan gingen rijden. Na om 11.30u te zijn aangekomen bij de baan in Buttgen hebben we ons omgekleed en een baanfiets aangemeten. Onderleiding van trainer Guus Groen, die ons erg vakkundig heeft begeleid, werden de basistechnieken van het baanwielrennen uitgelegd. Waarna het de hoogste tijd werd om onze kunsten te vertonen. Met de goede steun en adviezen van Rick van Dijk werden de eerste voorzichtige rondes op de baan gedraaid. Het verging iedereen eigenlijk vrij goed, alleen dat je geen remmen hebt en je benen nieten even stil kunt houden was voor de meeste heel erg wennen. Na een heel aantal rondes kwam Guus op het idee om techniek oefeningen te gaan doen. We moesten in het begin wat vrij onschuldig slalommen tussen pionnen door, maar even later waren de pionnen iets verder uit elkaar, maar dan wel in de breedte. Hierdoor moesten we over de hele breedte van de baan (het minst hellende gedeelte) een slalom maken. Dit ging in het begin niet voor iedereen vanzelf en sommigen gingen dan ook dwars door de renners die stonden te kijken door. En dat je niet te langzaam door de bochten moet gaan hebben er ook een paar aan den lijven ondervonden! Na twee uur te hebben getraint op de baan, hebben ons weer omgekleed en zijn naar Hotel "De Bloeiende Berg" gereden om ons daar weer droge wielerkleding aan te doen en op de mtb te stappen.

Het was een erg leuke tocht die Thom in zijn achtertuin had bedacht of tenminste als hij de padjes wist te vinden en dan bedoel ik niet waar 's nachts de herten over lopen. Er zaten leuke technische afdalingen en veel glibberpaden waar je techniek behoorlijk op de proef werd gesteld, dus erg fun. En toen kwam de laatste afdaling van de dag over een smal paadje tussen hekjes door dat erg gladjes was. Pim die voor me reed begon aan een slingerbeweging die er niet minder op werd, totdat zijn stuur grip kreeg in het hek en Pim een mooie salto maakte met een zachte landing in de modder. Na een dik uur kwamen we weer aan bij huize Wetzels waar we de fietsen hebben afgespoten en onszelf in een lekker warme douche te hebben opgefrist.

Nadat iedereen weer een beetje was opgeknapt, mede dankzij de frikandellen en kroketten (bedankt Lidwien!) was het nog even wachten totdat Sander Jans was gearriveerd zodat we naar het restaurant "De Geulhof" konden lopen. Onder het genot van een welverdient drankje werd de filmbijdrage van Peter Keunen bekeken. Na de nodige grote verhalen te hebben opgehaald werd er met volle teugen genoten van een heerlijk diner en werd de avond met een laatste drankje afgesloten. Het was een super geslaagde dag die over twee weken een vervolg gaat krijgen tijdens traingsweekend van het Weys KTM Racing Team.

Leon.

Wedstrijd verslag Horst.

De ronde in Horst was dit jaar in tegenovergestelde richting. Op een lang recht stuk hadden ze een aantal slingertjes berg op erin gemaakt. Hierdoor werd de snelheid op het rechte stuk eruit gehaald.

We stonden met 30 man aan de start. Met de start kon ik goed mee maar in de eerste bocht vielen er 2 man en ik kon er nog maar net omheen. Toen zat ik op positie 10 en de nummer 8 en 9 hadden al een aardig gat. Dit gat heb ik niet meer dicht kunnen rijden. Ik heb de hele wedstrijd alleen gereden zonder gekke dingen te doen. Op de helft van de wedstrijd viel er iemand uit de kopgroep dus schoof ik automatische door naar plaats 9. De laatste ronde kwam de nummer 10 mij nog op de hielen. Dus heb ik alles gegeven en kwam nog tot op 20 meter van Rick van Dijk maar toen was de finish. Dus ben als 9e geëindigd
Het was een leuke wedstrijd en het liep lekker.

Noud.

De ronde van Horst ligt mij wel en bevroren ondergrond ook; samen zorgt dit er voor dat het erg snel zou gaan. Maar de ronde was aangepast, er zaten een paar extra klimmetjes in om de snelheid te remmen en de ronde zeker technischer en interessanter maakte.
Ik had mij erg gefocust op de start, want een slechte start zorgt voor veel oponthoud in de eerste ronden. Dit lukte erg goed en draaide als vijfde het bos in maar kreeg direct een dipje waardoor de eerste vier wegreden en Rene Wilbers, Mark Rongen en Rick van Dijk mij passeerde.
Na twee ronden was ik over mijn dip heen en kon ik Rick weer makkelijk passeren en zag ik Mark, Eric Hegger en Sebastiaan Brouwer voor mij rijden. Maar hoe hard ik ook probeerde, ik kwam niet dichterbij en hun liepen niet uit.
Dus de rest van de wedstrijd alleen gereden want achter mij had ik wel wat ruimte. Aan de finish was de zevende plaats voor mij en daar ben ik tevreden mee. Als laatste wil ik iedereen bedanken voor de aanmoedigingen want dat scheelt toch altijd weer een beetje!

Peter.

Aangezien de kou maar aanhoudt en ik op de zaterdag al 4,5 uur getraind had vond ik de lange uren in de kou wel ff welletjes geweest en ben maar weer een wedstrijd gaan rijden in Horst. Heb ik teminste goede interval gehad. Ik verwachte er ook niks van want de avondjes oud en nieuw en nieuwjaarsdag hakken er goed in en met 4,5 uur in benen dags ervoor zal het wel zwaar lopen. Daat deed het de eerste 2 ronden ook. Ik was niet vooruit te branden en zat al snel op een 7e plek. Heel even leek ik nog verder terug te zakken maar ineens ging het lekker lopen. Blijkbaar moest eerst de vermoeidheid eruit. Ik besloot gewoon lekker hard te gaan knallen en haalde al snel zonder moeite 2 man voor me in. Ik reed een lekker tempo en hielt zo de achterstand met de eerste 4 hetzelfde. 4 ronden voor het end reed de nummer 4 lek en ik schoof een plaats op. Ik ging steeds meer risico's nemen en het tempo elke ronde verhogen om mezelf te testen. 3 ronden voor het end werd me dat zowat fataal. In een lange bocht waar het tempo erg hoog lag schoot ik achter weg en omdat ik op een hard stuk reed sloeg ik over de kop. Ik wist me fiets nog net verticaal te houden en stuiterde richting een boom. Tegen de boom kwam ik tot stilstand. Mijn hart in de keel maar had gelukkig niks! De laatste 2 ronden maar minder gek gedaan. Ik werd dus 4e. Belabberde uitslag ma boeid me niks Wist dat het zo zou gaan maar heb lekker getraind.

Eric.